بتدریج سیاهی قرون وسطی از اروپا رخت بر  بست و حیاتی نو آغاز شد.در قرون ۱۵ و ۱۶ میلادی شاهد اوج شکوه و جلال هنر رنسانسی هستیم.دورانی که دیگر فرمان کلیسایی حرف اول وآخر نبود.هنرمند موظف به دیدن شده بود و جهان واقع را آنگونه که می دید ترسیم می کرد.هنر صرفا وسیله بیان داستانهای مذهبی نبود بلکه همچون آینه بازتابنده واقعیت بشمار می رفت.

فلسفه نیز همپای هنر و علوم به مرحله ای تازه پا گذاشت.دانشجوی فلسفه ای که در قرون وسطی برای دانستن تعداد دندانهای اسب حق دیدن دهان اسب را نداشت و تعداد همان بود که ارسطو گفته بود.بعد از رنسانس سر از کتابهای خاک خورده دانشگاهی بیرون آورد و اهل تجربه شد.

دکارت که به حق اورا پدر فلسفه جدید می نامند فیلسوف این دوره است.همه او را به جمله معروفش می شناسند:"cogito ergo sum" شک می کنم پس هستم.دکارت تمام معرفت خود را یکباره به زیر تیغ شک برد و خواست بنای معرفت را بر پایه های یقینی تری از نو بنا کند.همه چیز را از نو ساخت و این رشادت او سر لوحه هنرمندان و دانشمندان آن دوران شد.باید تردید کرد و کاوش نمود و از نو بنا کرد.

دکارت فیلسوفی عقل گرا بود و در دوباره سازی ذهن مفاهیم فطری را مد نظر داشت.معتقد بود که ما با مفاهیمی از پیش طراحی شده پا به این جهان می گذاریم و در این جهان با تجربه و بدست آوردن داده های حسی آنها را در ظرف عقل جمع کرده و معقول می سازیم.که این اندیشه او یادآور آموزه های افلاطونی است.

دکارت همه را به پیروی از قواعد عقل و تجربه طبیعت راهنمایی کرد.در همین دوران هنرمندان بزرگی چون لئوناردو داوینچی.میکلانژ.رافائل....بودند که با نگاهی اجمالی به آثارشان تاثیر گفتارهای دکارتی را می توان دید.داوینچی نه تنها نقاش بلکه دانشمندی بینظیر بود.او تمام عمر خود را در بدست آوردن تجربیات جدید صرف کرد.نمونه های کالبدشکافی ها.ایده پرواز.ساخت ابزارهای جدید .....

پیکرتراشی های میکلانژ نمونه بارز درست دیدن آناتومی انسان است.توانایی که در قرون وسطی تحت سیطره تعصبات کلیسایی فراموش شده بود.آثار آن دوره جدا از دقت علمی که داشت سرشار از حضور فکر بود و احساسی که از دریچه عقل گذر کرده بود.چنان استحکامی که با گذشت چندین قرن اروپا هنوز مدهوش هنر آن دوره است.

مهمترین اتفاق در آن زمان برای اولین بار جعل اصطلاح زیباشناسی "aesthetics" توسط بومگارتن بود که جریان جدیدی را در مباحث زیباشناسی بوجود آورد که توضیح آنرا به یادداشت بعدی موکول می سازم.

............................................

از تمامی دوستان و خوانندگان این وبلاگ بخاطر تاخییر در به روز رسانی آن عذر می خواهم و تمام سعی خود را خواهم کرد که با وجود گرفتاری بسیاری که دارم وقفه هایی چنین طولانی را تکرار نکنم.

تشکر فراوان بابت حضورتان